vrijheid om te bewegen kun je leren

In een van mij vorige bijdrages, sprak ik over Chris. Ik kwam Chris tegen tijdens een bezoek aan Visio, een school voor blinden en slechtzienden in Rotterdam. Mijn ontmoeting met Chris was niet de enige inspiratie die ik die dag opdeed. Ik stond op de gang te praten met de directeur Ulco v/d Ende. Het was pauze en de kinderen speelden buiten. Het viel me op dat ze zich vrij en onbevangen bewogen. Wanneer ik dit op beeld had vastgelegd zou je niet direct raden dat ik me op een cluster 1 school bevond.

Ik werd er zo door verrast dat ik mijn gedrag aanpaste op wat ik zag. Ik zwaaide naar een paar leerlingen die met elkaar stonden te kletsen. Ulco maakte me wakker met de opmerking: “Aardige actie Menno, maar ze zien je toch niet”.  Ik vertelde dat ik me had laten foppen door het gemak waarmee de leerlingen  rond renden op het schoolplein.  Ulco zei hierop dat ik eens moest komen kijken wanneer dezelfde leerlingen zich in een minder bekende omgeving zouden bevinden. Het gedrag zou er heel anders uitzien. Het vertrouwen dat ze in deze omgeving lieten zien, zou volledig zijn verdwenen.

Diezelfde week bezocht ik met een bezoeker van mij de klas van de toekomst in Capelle aan den IJssel. Op deze plek verzorg ik de opleiding tot onderwijskundig ICT-er. Mijn gast wilde die omgeving wel eens zien. We werden ontvangen door Johan Hof, de drijvende kracht achter dit initiatief.  Johan vertelde ons dat de klas momenteel een opleidingsfunctie heeft. Leerkrachten leren in deze omgeving de kracht van coöperatieve werkvormen in combinatie met multimedia.  Johan vertelde dat het voor leerkrachten bijzonder wennen is om in deze omgeving les te geven waar een digibord en computers een vanzelfsprekendheid zijn en de omgeving is ingericht op ontdekkend leren. Ik moest denken aan de blinde kinderen in de pauze.

De cluster 1 leerlingen bewogen zich in een bekende omgeving als een vis in het water. Hun handicap leek wel verdwenen. Een klas is het domein van de leerkracht. Maar plaats je een leerkracht in een omgeving zoals de klas van de toekomst, dan verandert hun gedrag. Net zoals de blinde leerling in een vreemde omgeving. De overeenkomst is dat beide zich niet goed hebben kunnen voorbereiden op een vreemde situatie. Nu kan ik me dit goed voorstellen van een blinde leerling. Maar de leerkracht? Zou deze in de 21e eeuw niet zover moeten zijn dat coöperatief leren, ontdekkend leren en gebruik van ICT niet meer vreemd is? Wat zou de motivatie van leerkrachten kunnen zijn om niet te schrikken van een andere leeromgeving? Het heeft mij geleerd dat je de vrijheid om te bewegen (lees: veranderen) kunt leren. Wanneer een blinde leerling dat kan, dan lukt het een leerkracht zeker!

Menno van Hasselt is eigenaar van Van Hasselt advies en werkt samen met de CED-Groep bij het invoeren van opbrengstgericht werken in het primair en speciaal onderwijs. Met Dieter.nl heeft Menno een opleiding ontwikkeld voor de onderwijskundig ICT-coördinator.  Menno is te volgen op twitter via @mennovh of via LinkedIn

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: