Nieuw is voor iedereen wennen

Vandaag bezocht ik de Rotterdamse vestiging van Visio, een school voor blinde en slechtziende leerlingen. Tijdens mijn rondleiding kwam ik in gesprek met Chris. Chris vertelde me dat hij hoopt dit jaar examen te doen. Omdat Chris volledig blind is, maakt hij gebruik van een braille leesregel. Dit apparaat stelt Chris in staat om alle websites te lezen en daarmee heeft hij toegang tot grote hoeveelheden informatie.

Ik vroeg Chris hoe lang hij dit apparaat gebruikt en wat het voor hem betekent. Chris antwoordde dat hij nu twee jaar met de leesregel werkt en dat het zijn leven sterk had veranderd. Hij is nu in staat complexe websites te ‘lezen’. Voorheen was hij afhankelijk van veel tragere voorleestechnieken. Maar Chris voegde er nog wat aan toe. Hij zei me dat sommige van zijn vrienden de leesregel niet wilde gebruiken. Volgens Chris, omdat het leren werken met de leesregel veel inspanning vraagt.

Deze toevoeging intrigeerde me. Dat het wel of niet gebruiken van ICT niets te maken heeft met de leeftijd, wist ik al. Maar in dit geval koos een groep leerlingen er bewust voor een nieuwe ICT-toepassing niet te gebruiken. Terwijl het voor Chris de wereld opende.  Het deed me denken aan de situatie die op veel basisscholen realiteit is: Een bevlogen ICT-coördinator die zijn best doet om zijn collega’s van de meerwaarde van ICT te overtuigen en teamleden die maar langzaam de toegevoegde waarde accepteren.

In het geval van Chris maakte zijn vrienden een bewuste keuze een innovatie niet te gebruiken. Maar hoe zit dat bij een leerkracht die de computers niet aanzet of het digibord als een duur krijtbord gebruikt. Hoe verantwoordt hij of zij deze keuze voor zichzelf en de omgeving? Is het überhaupt een vraag die de ICT-coördinator of directeur wel eens stelt? “Wat maakt dat jij ervoor kiest geen ICT te gebruiken?”

Wanneer besluit een persoon, leerling of leerkracht, energie te stoppen in een nieuwe (ICT-) ontwikkeling?  Volgens mij heeft dit alles te maken met het lonkende perspectief. Wanneer je geen beeld hebt wat je inspanning oplevert, waarom zou je dan tijd stoppen om ermee te leren werken? In het onderwijs zijn tal van ICT-coördinatoren elke dag weer bezig technische problemen op te lossen. Terwijl ze ervoor zouden moeten zijn om de verbinding te leggen tussen onderwijs met ICT. Als coördinator ben jij verantwoordelijk voor het lonkende perspectief.   Voor Chris was de leesregel een toepassing die zijn leven veranderd heeft. Als  coördinator heb je de taak aan te tonen hoe ICT het onderwijs kan verbeteren. En dat begint bij de leerkracht. Tijd voor een onderwijskundig ICT-er die kritische vragen stelt.

Menno van Hasselt is eigenaar van Van Hasselt advies en werkt samen met de CED-Groep bij het invoeren van opbrengstgericht werken in het primair en speciaal onderwijs. Met Dieter.nl heeft Menno een opleiding ontwikkeld voor de onderwijskundig ICT-coördinator.  Menno is te volgen op twitter via @mennovh of via LinkedIn

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Trackbacks

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: