Morgen doe ik het eens anders – tips voor managers deel 7

angryOnlangs kwam een collega bij me met de vraag of ik wilde helpen bij het vlot trekken van een vastgelopen team. Het bleek dat de directeur digiborden had had aangeschaft en dat het team massaal in opstand was gekomen. De directeur dacht echter dat hij de deal van zijn leven had gesloten; hij had door slim onderhandelen  de digiborden met maar liefst 25% korting kunnen kopen. Een tweedaagse training maakte hiervan onderdeel uit.  Een echte win-win situatie……… Er bleek meer aan de hand. Weinig van wat de directeur voorstelde, bleek te landen. Er was altijd wel iemand die klaagde dat het te druk was, er niet goed over was nagedacht of dat het toch nooit zou lukken. Een uitgebluste schoolleider was het resultaat.

Nadat hij was uitgesproken en een houding aannam die mij deed vermoeden dat hij de strijd had opgegeven, feliciteerde ik hem met zo’n betrokken team. Deze opmerking kwam aan en ik werd aangestaard met twee ogen die ongeloof en boosheid uitstraalden. Ik legde uit dat het team in ieder geval liet zien betrokken te zijn. Ze maakten zich zorgen en namen nog altijd de moeite om dit te delen. Deze andere manier van kijken naar de weerstand zorgde ervoor dat de directeur weer rechtop ging zitten. Hij vroeg mij wat dit betekende. Ik lichtte toe dat hij gebruik moest maken van deze weerstand en vroeg hem hoe hij omging met deze klachten. Hij bleek de meeste te negeren.

We maakten de afspraak dat hij dit zou bespreken in de teamvergadering en dat ik hierbij een werkvorm zou bedenken. Tijdens de opening vertelde de directeur dat hij zich zorgde maakte over de opmerkingen van het team en dat hij graag meer zou willen weten over de problemen die er speelden.  Hiervoor gebruikte we de talking stick . Dit is een manier om teamleden hun zorgen te laten uiten, zonder dat er wordt geoordeeld. Het geeft je een dieper inzicht in de achterliggend redenen.

Het gesprek leverde een emotioneel gesprek op dat de ogen van de directeur opende. De eerlijkheid van de teamleden gaf voldoende aanleiding om aan de slag te gaan met de implementatie van de digiborden. Er werd een werkgroep opgestart en besloten werd niet in alle groepen te starten. De eerste successen werden uitgebreid gevierd.

De kern van deze ervaring is: koester uw klagers. Wanneer zij stoppen met mopperen, mag u zich pas echt zorgen gaan maken. Het in beweging krijgen van een team dat niet meer beweegt is veel lastiger dan een reeds bewegend team helpen bij te sturen in de juiste richting. De oefening met de talking stick is slechts bijzaak. Er zijn veel meer werkvormen om de teamdialoog te openen. Zaak is om deze bespreekbaar te maken. Hoe u dat doet is minder belangrijk.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: