Respect voor de nieuwe generatie!

masterclass-generatie-einstein-1Als onderwijskundige kun je niet om het boek Generatie Einstein van Jeroen Boschma & Inez Groen heen. In dit boek worden de verschillen tussen de generaties beschreven. Tevens worden inzichten gegeven in het communiceren met jongeren van de 21e eeuw.
 

Ik vind de reactie van een leerling toen hij zes weken ziek thuis zat pakkend: “Toen ik zes weken ziek was, heeft niemand van de school gebeld, helemaal niemand. Net of het ze niets kon schelen of ik er nu wel of niet was. Daar ben ik erg door teleurgesteld geraakt”. Als ik zoiets lees, dan dringt de volgende vraag zich aan me op: Zou het niet zo kunnen zijn dat de klacht van het onderwijs over ongemotiveerde jongeren ligt aan wederzijds respect?
De schrijvers geven in het boek niet alleen de verschillen weer tussen deze generatie en de vorige (Generatie X en Babyboomers), maar belichten ook het standpunt van de jongere. De nieuwe generatie (Generatie Einstein) wil serieus genomen worden en geen nummer zijn. Zij hebben respect voor mensen die echt kennis van zaken hebben, niet voor de leraar die een standaard verhaaltje uit een boek opdreunt. Dit hadden ze zichzelf ook wel kunnen aanleren. En geef hen eens ongelijk.

Er zijn nogal wat eigenschappen van de Generatie Einstein, waar het onderwijs gebruik van kan maken. Jongeren kunnen grote hoeveelheden informatie verwerken, razendsnel communiceren via allerlei media, gebruiken internet om sociaal te netwerken en kennis te vergaren, zijn gewend aan lezen en direct reageren en zij hebben respect voor iedereen die een eigen identiteit heeft.

Ik ben het met de schrijvers eens, dat het klakkeloos inzetten van nieuwe media – omdat dit bij de nieuwe generatie zou moeten horen – onzinnig is. Hier willen we in het onderwijs nog wel eens de mist in gaan. Het gaat niet om de toepassing, het gaat om het effect van leren met de toepassing. Volgens mij kunnen we het deze generatie makkelijker maken, laat hen zelf bepalen welke media zij op welk moment inzetten op school. Geef hen een breed scala aan mogelijkheden om te communiceren en creatief bezig te zijn en laat hen zelf bepalen hoe zij de techniek gebruiken. Dus geen verbod op bijvoorbeeld profielsites en chat, maar dit juist mogelijk maken en hen motiveren hun netwerk in te zetten om te leren.

Ik ben ervan overtuigd wanneer leerlingen gemotiveerd zijn om te leren, zij zelf creatieve manieren vinden om dit te doen. Manieren die wij als onderwijsmensen niet eens zouden kunnen bedenken. Sneller, effectiever en met meer plezier. De uitdaging van het onderwijs ligt dus in het mogelijk maken van leren op allerlei manieren en leerlingen motiveren om deze te gebruiken. Duidelijke opdrachten geven en hen begeleiden waar ze het even niet meer weten. Respect hebben voor deze nieuwe generatie en daarmee ook het respect van de lerende verdienen. Verliezen zij de motivatie om te leren? Ga dan niet een nieuwe methode opdringen maar vraag hen waarom het leren niet lukt.

Marieke van Osch

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Reacties

  • Fons  On maart 4, 2009 at 2:20 pm

    Veel (let wel: niet alle) docenten zijn heel erg begaan met hun schoolvak, met hun rooster, vakantiedagen, rechtspositie, salarisschaal en veel minder met het wel en wee van hun leerlingen.

    Zij zien lesgeven, het organiseren en overpompen van lesstof als hun hun core business en niet het leren van hun leerlingen. Daar valt nog wel wat winst te behalen. Een leerling die betrokkenheid vanuit de school, vanuit de docent en zelfs vanuit de lesstof voelt, zal zich op zijn beurt veel sneller betrokken voelen bij de school, bij de docnt en bij de lesstof. Dat is mijn stellige overtuiging.

  • marcel kesselring  On maart 4, 2009 at 4:09 pm

    @fons als veel docenten minder begaan is met wel en wee van hun leerlingen, hoe gaan we de mindset van deze docenten veranderen. ik ben het met je eens hun kerndoelgroep moeten de leerlingen zijn en lesstof een middel om hun doelgroep te ontwikkelen. Het lijkt er nu veel dat het middel het doel is geworden. mijn grootste vraag het afgelopen jaar is: waar begint die verandering?

    @marieke is dit boek een echte aanvulling op het boek van Wim Veen (Homozappiens)?

  • Herman  On maart 4, 2009 at 4:17 pm

    Het boek is een mooie schets van een zeer beperkt deel van onze jeugd. Het gaat alleen over de positief ingestelden, die beschikken over een brede interesse en hun geld niet uitgeven aan drank en drugs. Het zogenaamde multitasking wordt veel te veel verheerlijkt. Oppervlakkigheid, gebrek aan echte diepgang en het gebrek aan een brede interesse en algemene ontwikkeling komt veel te weinig aan de orde. Kortom het boek gaat over de elite onder onze jeugd.
    Het motiveren van leerlingen is inderdaad een kernpunt voor het goed onderwijzen. En dat is veel , maar dan ook veel meer dan het geven van duidelijke opdrachten. Juist de leerkracht is hierbij altijd de spil . Een gedreven , intrinsiek gemotiveerde docent is voorwaarde. En dat je respect moet hebben voor de leerlingen is zo evident, dat het noemen ervan al overbodig is.
    Vragen waarom het niet lukt….Een goede leraar hoeft die vraag niet te stellen, maar weet het antwoord zonder te vragen.

  • Inez  On maart 4, 2009 at 10:37 pm

    @Herman: hoe kom je er toch bij dat ons boek over een “zeer beperkt” deel van onze jeugd gaat? Als ik je reactie lees lijkt het alsof je denkt dat onze jeugd massaal aan de drank/drugs is. Heb je ooit wel eens cijfers gezien? Dan weet je dat bijvoorbeeld meer dan 80% van de 13-19 jarigen nog nooit geblowd heeft, 11 % het “wel eens” gedaan heeft, en dat 9% het vaak doet. 9% is niet het merendeel van onze jeugd. (er zijn meer onderzoeken, meer cijfers hierover te vinden, dit is slechts 1 van de onderzoeken die we gebruikt hebben in ons boek). Je zegt dat het evident is dat je respect moet hebben voor leerlingen, maar claimen dat het merendeel van onze jeugd hun geld uitgeeft aan drank en drugs… hoe respectvol is dat?

  • jeroen  On maart 6, 2009 at 10:05 am

    Beste Marieke,

    Rabijn Soetendorp zei ooit tegen me: “Jeroen, een dag niet geleerd van je leerlingen is een dag niet lesgegeven.”

    Groet Jeroen

  • Herman  On maart 12, 2009 at 7:33 am

    @Inez;Cijfers zeggen me in dit geval niet zo veel. Ik geef toe, dat mijn visie gekleurd is door de locatie van mijn werkzaamheden. Ik probeer niet te generaliseren en wil met mijn opmerkingen jullie m.i. al te positieve beeld toch wel nuanceren. En inderdaad voor heel veel jongeren heb ik respect . Zelfs of juist als ze als gevolg van externe omstandigheden in de ellende zijn terechtgekomen. Maar ik weiger een te algemene lofzang te zingen zoals jullie boek wel doet. Zo positief is het ‘huidige multitasking’ ook weer niet. Ook hier kom ik meer negatieve gevolgen tegen dan positieve. (vervlakking, oppervlakkigheid, niet inhoudelijk kunnen of willen debaten, gemakzucht bij het zoeken naar en verwerken van informatie. Met name dat laatste is in mijn vak een veelvuldig probleem.)Overigens geloof ik niet, dat je mijn eerste zin juist interpreteert. Die zin impliceert m.i. niet, dat ik zeg dat het merendeel van de jeugd zich te buiten gaat aan drank en drugs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: